i really need someone to talk to. someone who can help me choose between what i want to do, and what i need to do. to choose between who knows, and who can learn. hai. bakit kasi wala ka dito ngayon (actually nandyan ka naman eh, pero parang wala rin, kasi hindi mo ako marinig. bingi ka kasi! bingi!) . eh di sana things would be a lot easier. :(
ang hirap mamili.
:(
Showing posts with label rants. Show all posts
Showing posts with label rants. Show all posts
Sunday, January 27, 2008
Tuesday, December 04, 2007
random kung random.
hm, some "random" rants.
--
nagpapanggap ako.
nagpapakabulag kahit nakakakita.
nagpapakabingi kahit nakaririnig.
nagpapakasaya kahit malungkot.
nagpapakamanhid kahit nasasaktan.
--
malapit na ang pasko! well. sabik na sabik lang talaga ako. nagsimula na kasi ang caroling season, so puro practice na kami. eventhough it takes up a whole lot of my time, the stress and fatigue that may be felt every after practice night would always be overwhelmed by the personal joy of "service for and with others". wala lang. atenista by heart. (naks, pero proud to be talaga ako.) maybe i might consider a job as a social worker (ayan magsama tayo madam sa future occupation natin!). hehe.
mahilig lang din siguro akong umawit. masaya kasi ang feeling na nakukuha ang mga nota ng tama. masaya rin ang feeling na kasama ko ang mga kapwa gabayano (a.k.a. mga kaibigan ko). bonding moment din kasi iyon, at isang pagkakataon para makasama at makilala ang mga tao.
--
namiss ko ang judo at ang mga teammates and coaches ko. sobrang na"hook" kasi ako sa sport, at masaya ako sa piling ng aking mga teammates at coaches ko. makatotohanan (yes this is for you mich! hehe. i know you're laughing!)na marami talaga akong natutunan mula sa kanila (kahit hindi siguro obvious dahil tahimik "daw" ako. hehe. at hindi lang siguro ako ganon ka expressive sa ilang mga bagay), pero i owe a lot to these people. at marami pang panahon para matuto. wala lang. salamat.
--
nagsisimula na ang mga stressors sa buhay ko: well, may acads, maraming ginagawa sa extra-co, tapos mga problema sa social life at LOVE life, mga ilang problema sa pamilya, at siyempre ang personal na kabaliwan ko na rin. hai. ang hirap i handle. namiss ko na tuloy si bestfriend ko, yung transcendental holy mystery ng buhay ko (may hang-over pa ako sa theo. hehe. galing kasi ni jimenez eh.ang daming insights actually. pero na-feel ko na may grudge siya sa sciences at sa mga atheists. hehe.). naku, sana makapag usap na kami ulit ni Bestfriend. kahit na hindi ko Siya naririnig na sumasagot, mahalag na alam kong pinakikinggan Niya ako. sumasagot nga Siya pero hindi nga lang verbal ang kanyang medium. hai. miss ko na talaga Siya.
--
marami akong namimiss na tao. ewan ko ba. nadarama ko na ang layo na ng ilang taong pinahahalagahan ko. kala ko nandyan pa sila, kaso paglingon ko, wala na pala sila. hai. ang hirap din pala na naging mashadong attached noh? hindi naman sa nagreregret ako. nabigla lang ako. well, siguro nga meron kaunti, pero acceptance is the key.
--
mahirap pala magsakripisyo ng mga "bagay" na pinahahalagahan mo ng sobra-sobra. narealize ko siya ngayon.
--
inaantok na ako. kailangan kong matulog. ang aking eyebags! eye"MALETA" na! (hahaha, tawa ka naman sa joke ko! hehe.)
--
nagpapasalamat ako sa iyo. wala lang. natuwa ako. close na talaga tayo. :)
--
i feel that i've violated your trust. wala lng. ang sama ko. hai. sorry. pinilit kong itago. kaso, ang hirap pala. mashado siyang "a priori" (nyai, theo term na naman!!!).
--
hai. mahal ata kita. alam mo ba yun?
--
...
--
nagpapanggap ako.
nagpapakabulag kahit nakakakita.
nagpapakabingi kahit nakaririnig.
nagpapakasaya kahit malungkot.
nagpapakamanhid kahit nasasaktan.
--
malapit na ang pasko! well. sabik na sabik lang talaga ako. nagsimula na kasi ang caroling season, so puro practice na kami. eventhough it takes up a whole lot of my time, the stress and fatigue that may be felt every after practice night would always be overwhelmed by the personal joy of "service for and with others". wala lang. atenista by heart. (naks, pero proud to be talaga ako.) maybe i might consider a job as a social worker (ayan magsama tayo madam sa future occupation natin!). hehe.
mahilig lang din siguro akong umawit. masaya kasi ang feeling na nakukuha ang mga nota ng tama. masaya rin ang feeling na kasama ko ang mga kapwa gabayano (a.k.a. mga kaibigan ko). bonding moment din kasi iyon, at isang pagkakataon para makasama at makilala ang mga tao.
--
namiss ko ang judo at ang mga teammates and coaches ko. sobrang na"hook" kasi ako sa sport, at masaya ako sa piling ng aking mga teammates at coaches ko. makatotohanan (yes this is for you mich! hehe. i know you're laughing!)na marami talaga akong natutunan mula sa kanila (kahit hindi siguro obvious dahil tahimik "daw" ako. hehe. at hindi lang siguro ako ganon ka expressive sa ilang mga bagay), pero i owe a lot to these people. at marami pang panahon para matuto. wala lang. salamat.
--
nagsisimula na ang mga stressors sa buhay ko: well, may acads, maraming ginagawa sa extra-co, tapos mga problema sa social life at LOVE life, mga ilang problema sa pamilya, at siyempre ang personal na kabaliwan ko na rin. hai. ang hirap i handle. namiss ko na tuloy si bestfriend ko, yung transcendental holy mystery ng buhay ko (may hang-over pa ako sa theo. hehe. galing kasi ni jimenez eh.ang daming insights actually. pero na-feel ko na may grudge siya sa sciences at sa mga atheists. hehe.). naku, sana makapag usap na kami ulit ni Bestfriend. kahit na hindi ko Siya naririnig na sumasagot, mahalag na alam kong pinakikinggan Niya ako. sumasagot nga Siya pero hindi nga lang verbal ang kanyang medium. hai. miss ko na talaga Siya.
--
marami akong namimiss na tao. ewan ko ba. nadarama ko na ang layo na ng ilang taong pinahahalagahan ko. kala ko nandyan pa sila, kaso paglingon ko, wala na pala sila. hai. ang hirap din pala na naging mashadong attached noh? hindi naman sa nagreregret ako. nabigla lang ako. well, siguro nga meron kaunti, pero acceptance is the key.
--
mahirap pala magsakripisyo ng mga "bagay" na pinahahalagahan mo ng sobra-sobra. narealize ko siya ngayon.
--
inaantok na ako. kailangan kong matulog. ang aking eyebags! eye"MALETA" na! (hahaha, tawa ka naman sa joke ko! hehe.)
--
nagpapasalamat ako sa iyo. wala lang. natuwa ako. close na talaga tayo. :)
--
i feel that i've violated your trust. wala lng. ang sama ko. hai. sorry. pinilit kong itago. kaso, ang hirap pala. mashado siyang "a priori" (nyai, theo term na naman!!!).
--
hai. mahal ata kita. alam mo ba yun?
--
...
Monday, September 24, 2007
i cant, cause i can.
only two weeks left. two weeks of hell. i can feel the pressure piling up, with all the online journals that ive been reading, which coincidentally, all have a common theme. everybody's struggling. most of my friends are complaining about their hell weeks (or maybe just trying to get by them, coz complaining cant really do anything), and most of my teammates are anxious about the UAAP. i cant say i dont feel the same way.
im dead nervous about the upcoming UAAP. just a few days left, with only 4 training days. everything's going to be even harder. ive come this far. there's no turning back.
requirements are beginning to pile up. i have two weeks to change the path of a whole semester, to make it turn in another direction, a more successful one that is.
emotions are, and will be, pouring. but i need to focus. i cant let the sadness creep into me. i cant let fear overcome myself.
sigh.
enough about depression. enough about darkness. enought about drama.
time to move on. time to accept reality.
i cant falter. not now.
im dead nervous about the upcoming UAAP. just a few days left, with only 4 training days. everything's going to be even harder. ive come this far. there's no turning back.
requirements are beginning to pile up. i have two weeks to change the path of a whole semester, to make it turn in another direction, a more successful one that is.
emotions are, and will be, pouring. but i need to focus. i cant let the sadness creep into me. i cant let fear overcome myself.
sigh.
enough about depression. enough about darkness. enought about drama.
time to move on. time to accept reality.
i cant falter. not now.
Sunday, September 16, 2007
Sunday, September 09, 2007
mirrored.
another set of rants after a loooong break from the fifth estate.
---------
we all have our own sets of priorities. we all have our own worries and concerns in life. its funny how people would stress themselves out on some things that seem not so important to me, but astonishingly, are matters of life and death to them. looking at how the human mind works, im amazed at how complicatedly diverse one individual's mind is compared to other equally intelligent minds (how can one say that one mind is equally intelligent with another?.. haha. anlabo.). im not humoring other people's grievances, its more of a realization for my part.
my closest friend has been ranting all out about global warming, and im ashamed to say that i have been really insensitive to give her seethes the slightest of interest. ive always busied myself with the things that i deemed to be in favor of my own interests. but ive realized that i have been so selfish. not only did i neglect the society's need for clean and breathable air, not to mention the polar bears, i have also been insensitive to my friend. i confess, at first i felt that maybe it was a little bit dense, but then after much pondering, i finally came into my senses. my friend confiding me her thoughts, whether it be about the strangest and most non-sensible thing on the planet, it still proved a lot on how she trusted me even with her wackiest and most unbelievable thoughts. its not that im reading too much between the lines of her true intentions, but bottom line is, im supposed to support her. hey girl, if ever you're reading this, im sorry. i listen, i always do. especially now. i know its been hard. the earth will make it. (for your global warming issues), but more importantly, YOU 'll make it (for all other reasons too. :D)hey, im here. ayt?).
---------
Wired signals could be just a drag. sometimes you get the wrong messages, or sometimes, you just dont get the message at all. i hate wired signals, whether it be coming from telecommunication networks, or people's own line of networking and interaction (especially coming from the opposite sex.).
---------
psychologists say that dreams are caused by your subconscious, meaning thoughts, people, things, events that have or you percieve will have an impact to you. it could range from something you fear and hate most, or something you crave and want most.
thing is, i dreamt of YOU last night. i dreamt of us being so close to each other, that it felt too real, i didnt want to open my eyes. but i woke up. i found my mind drifting off that night, wondering what it all meant. there would always be a thin (or may be thick ?) line between a dream and the reality. i just hope i realize where im at soon. or maybe ive realized it, but im too afraid to admit it. (ok so now im confused.tsk.)
--------
---------
we all have our own sets of priorities. we all have our own worries and concerns in life. its funny how people would stress themselves out on some things that seem not so important to me, but astonishingly, are matters of life and death to them. looking at how the human mind works, im amazed at how complicatedly diverse one individual's mind is compared to other equally intelligent minds (how can one say that one mind is equally intelligent with another?.. haha. anlabo.). im not humoring other people's grievances, its more of a realization for my part.
my closest friend has been ranting all out about global warming, and im ashamed to say that i have been really insensitive to give her seethes the slightest of interest. ive always busied myself with the things that i deemed to be in favor of my own interests. but ive realized that i have been so selfish. not only did i neglect the society's need for clean and breathable air, not to mention the polar bears, i have also been insensitive to my friend. i confess, at first i felt that maybe it was a little bit dense, but then after much pondering, i finally came into my senses. my friend confiding me her thoughts, whether it be about the strangest and most non-sensible thing on the planet, it still proved a lot on how she trusted me even with her wackiest and most unbelievable thoughts. its not that im reading too much between the lines of her true intentions, but bottom line is, im supposed to support her. hey girl, if ever you're reading this, im sorry. i listen, i always do. especially now. i know its been hard. the earth will make it. (for your global warming issues), but more importantly, YOU 'll make it (for all other reasons too. :D)hey, im here. ayt?).
---------
Wired signals could be just a drag. sometimes you get the wrong messages, or sometimes, you just dont get the message at all. i hate wired signals, whether it be coming from telecommunication networks, or people's own line of networking and interaction (especially coming from the opposite sex.).
---------
psychologists say that dreams are caused by your subconscious, meaning thoughts, people, things, events that have or you percieve will have an impact to you. it could range from something you fear and hate most, or something you crave and want most.
thing is, i dreamt of YOU last night. i dreamt of us being so close to each other, that it felt too real, i didnt want to open my eyes. but i woke up. i found my mind drifting off that night, wondering what it all meant. there would always be a thin (or may be thick ?) line between a dream and the reality. i just hope i realize where im at soon. or maybe ive realized it, but im too afraid to admit it. (ok so now im confused.tsk.)
--------
Tuesday, June 26, 2007
waaaaah! nagwala na! haha!
ang lamig pala sa library kapag gabi. wala lang. nandito ako ngayon sa ateneo rizal library. nagmumuni muni. actually kanina ko pa gustong mapag isa at mag isip. kaso hindi pala iyon posible.
grabe, ang sakit ng katawan. katatapos lamang ng weights. then diretso sa acad meeting/snackout sa gabay. hm, hindi rin hectic noh? pero hindi naman sa sobrang nagrereklamo ako. choice ko namang umatend sa pareho. pero pagod talaga ako.
ayon. ano pa ba?
well, ang lungkot ko the past few days.
nagsimula ang lahat nung debut ko. hai. dont get me wrong, i like the idea na legal na ako at dumating naman ang mga taong nais kong makita roon, pero siyempre, marami pa ring kulang. basta, ang laki-laki nung kulang. hai. pero salamat pa rin sa aking mga magulang dahil alam kong pinaghirapan nila iyon. hai. pero ewan ko. minsan naiisip ko, sana hindi nalang ako nag-debut. hai.
ano pa ba?...
well, ewan ko. lately nasasaktan ako. most probably dahil sa mga nakikita ko. ayoko na maghintay. umasa pa ako sa wala. haha. ang tanga ko talaga. hai. kakainis naman kasi eh. hai. sinusubukan ko na lamang munang tanggalin ang thought sa sistema ko.
hm.
well wala pa akong matinong tulog. at siyempre, patong patong na gawain. pero well, wala naman akong karapatang magreklamo, dahil gaya nga ng sabi nila, pinili ko naman iyon.
hai.
namimiss ko na nga pala ang mga magulang ko. at ang pamilya ko. happy birthday pala sa tita ko at sa kapatid kong babae. mahal ko kau.
hai.
salamat nga pala sa isang tao diyan na malamang lamang na hindi niya ito mababasa. haha. wala lang. natouch ako ngayong mga nakaraang araw. hai. kung meron man akong dapat ikasaya, eh dahil nandyan ka. at alam naman nating parehong kailangan natin ang bawat isa. hai. ipit nga lang ako sa sitwasyon. pero masayang masaya ako at nagpapasalamat. sana nandito ka ngayon sa library at pinakikinggan ang mga hinaing ko. hai. at alam kong pagod ka rin, pero kakayanin mo iyan. nandito ako. at im sure, makikita mo rin ang hinahanap mo.
hm.
nakakainis, wala akong maisip na topic sa english. kasi naman, wala akong alam sa mga current issues. hai.
excited na akong magtraining ng judo bukas! maglalabas na lamang ako ng sama ng loob.
hai.
in fairness, kailangan ko ng kausap. haha, as in yung seryoso. ewan ko. kumuha na kaya ako ng personal shrink.
or magsisismba na lamang ako?
in fairness, miss ko na si Lord.
ewan ko. mashado kasing busy.
hai. RETREAT! haha. labo.
uy infairness nakakatulong pala itong tina-type ko ngayon. haha. nakagagaan ng loob. pero mas ok sana kung nagsasalita yung screen o kaya naman eh nayayakap ako nung screen. hai. i need a hug. hindi nga lang ata halatang ganung klase ako ng tao. haha.
o ayan, may nagtext. ay, globe lang pala. kala ko may nagmamahal. haha. asa naman. patay ang text life ko.
naku, bigla kong naalala na may test pala kami sa english bukas. haha. wala pa akong alam.
at nakakainis, ang bobo ko sa math at physics. sobra. mamatay na ako. haha.
kumusta naman ang self-esteem ko di ba?.. wala na. zero na. poof.!
haha. anlabo ko talaga.
nararamdaman kong namamanhid na ang kamay ko sa sobrang lamig. (anlabo ata nun. nararamdaman ang namamanhid. WEIRD!)
haha.
kailangan ko na palang ayusin ang mga bagay na gagawin ko.
hehehe.
hindi na ako magkanda ugaga sa kung ano ang uunahin eh.
hehe.
malapit na pala ang long tests. haha.
godbless na lamang sa akin.
shet. ang bobo ko talaga.
ang tanga ko pa.
ahaha. labo talaga.
hai. tama na nga. haha.
*ang labo ng post, pero siguro sobrang nag-make sense na rin. haha. labo. pero may sense. weeeee.. 8) *
hai...
grabe, ang sakit ng katawan. katatapos lamang ng weights. then diretso sa acad meeting/snackout sa gabay. hm, hindi rin hectic noh? pero hindi naman sa sobrang nagrereklamo ako. choice ko namang umatend sa pareho. pero pagod talaga ako.
ayon. ano pa ba?
well, ang lungkot ko the past few days.
nagsimula ang lahat nung debut ko. hai. dont get me wrong, i like the idea na legal na ako at dumating naman ang mga taong nais kong makita roon, pero siyempre, marami pa ring kulang. basta, ang laki-laki nung kulang. hai. pero salamat pa rin sa aking mga magulang dahil alam kong pinaghirapan nila iyon. hai. pero ewan ko. minsan naiisip ko, sana hindi nalang ako nag-debut. hai.
ano pa ba?...
well, ewan ko. lately nasasaktan ako. most probably dahil sa mga nakikita ko. ayoko na maghintay. umasa pa ako sa wala. haha. ang tanga ko talaga. hai. kakainis naman kasi eh. hai. sinusubukan ko na lamang munang tanggalin ang thought sa sistema ko.
hm.
well wala pa akong matinong tulog. at siyempre, patong patong na gawain. pero well, wala naman akong karapatang magreklamo, dahil gaya nga ng sabi nila, pinili ko naman iyon.
hai.
namimiss ko na nga pala ang mga magulang ko. at ang pamilya ko. happy birthday pala sa tita ko at sa kapatid kong babae. mahal ko kau.
hai.
salamat nga pala sa isang tao diyan na malamang lamang na hindi niya ito mababasa. haha. wala lang. natouch ako ngayong mga nakaraang araw. hai. kung meron man akong dapat ikasaya, eh dahil nandyan ka. at alam naman nating parehong kailangan natin ang bawat isa. hai. ipit nga lang ako sa sitwasyon. pero masayang masaya ako at nagpapasalamat. sana nandito ka ngayon sa library at pinakikinggan ang mga hinaing ko. hai. at alam kong pagod ka rin, pero kakayanin mo iyan. nandito ako. at im sure, makikita mo rin ang hinahanap mo.
hm.
nakakainis, wala akong maisip na topic sa english. kasi naman, wala akong alam sa mga current issues. hai.
excited na akong magtraining ng judo bukas! maglalabas na lamang ako ng sama ng loob.
hai.
in fairness, kailangan ko ng kausap. haha, as in yung seryoso. ewan ko. kumuha na kaya ako ng personal shrink.
or magsisismba na lamang ako?
in fairness, miss ko na si Lord.
ewan ko. mashado kasing busy.
hai. RETREAT! haha. labo.
uy infairness nakakatulong pala itong tina-type ko ngayon. haha. nakagagaan ng loob. pero mas ok sana kung nagsasalita yung screen o kaya naman eh nayayakap ako nung screen. hai. i need a hug. hindi nga lang ata halatang ganung klase ako ng tao. haha.
o ayan, may nagtext. ay, globe lang pala. kala ko may nagmamahal. haha. asa naman. patay ang text life ko.
naku, bigla kong naalala na may test pala kami sa english bukas. haha. wala pa akong alam.
at nakakainis, ang bobo ko sa math at physics. sobra. mamatay na ako. haha.
kumusta naman ang self-esteem ko di ba?.. wala na. zero na. poof.!
haha. anlabo ko talaga.
nararamdaman kong namamanhid na ang kamay ko sa sobrang lamig. (anlabo ata nun. nararamdaman ang namamanhid. WEIRD!)
haha.
kailangan ko na palang ayusin ang mga bagay na gagawin ko.
hehehe.
hindi na ako magkanda ugaga sa kung ano ang uunahin eh.
hehe.
malapit na pala ang long tests. haha.
godbless na lamang sa akin.
shet. ang bobo ko talaga.
ang tanga ko pa.
ahaha. labo talaga.
hai. tama na nga. haha.
*ang labo ng post, pero siguro sobrang nag-make sense na rin. haha. labo. pero may sense. weeeee.. 8) *
hai...
Subscribe to:
Posts (Atom)