nang magsawa ako.

cafeteria. maingay. sobrang ingay. kahit na hindi kami mag-usap, naririnig ko pa rin ang ingay. hindi man ako kumibo, maingay pa rin. kahit na wala nang iba pang tao sa loob ng cafeteriang ito ang magsasalita, maingay pa rin talaga. hindi maipagkakaila ang ingay ng kalooban ko tungo sa kanya. pero di bale, dahil maingay naman talaga sa caf, isigaw ko man sa kanya, ilabas ko man ang ingay na nandito lamang, hindi naman niya maririnig. o marahil dahil bingi siya. bingi talaga. o mistulang tengang kawaling ayaw makinig. ewan ko. marahil pareho. grabe, sukdulan naman. pero ganon eh. hindi na lamang ako magsasalita at patuloy akong mag-iingay.

--------------

wow, nagpost akong muli. nagbalik ako. matapos ang mahaba-habang pagkawala sa kaalaman ng mga tao, naririto akong muli. bakit ako nawala? siguro dahil nagsawa ako. nagsawa akong magsulat dahil wala namang bumabasa. nagsawa akong magsalita dahil wala namang nakikinig. nagsawa akong magparamdam dahil wala namang nakakaramdam. nagsawa akong mangatwiran dahil wala namang may pakialam. nagsawa ako. sawang-sawa na.

pero magtataka ka, narito pa rin ako? bumalik nga ako, hindi ba? siguro dahil kahit sawa ka na, kapag napag-isip-isipan mo, kapag matagal nang nawala sa iyo, babalikan mo rin 'di ba? kaya nga tayo mayroong sinasabing 'namimiss' mo. oo aaminin ko, namiss ko. namiss ko ito. namiss ko sila. namiss ko siya. marami akong namiss. siguro nagkaroon lamang ako ng dahilan para magsulat ulit. tanggap ko na ulit ang mga dahilang ikinasawa ko. magsasawa rin ako ulit. siguro. most likely talaga. pero ang mahalaga marahil ay ang ngayon. gusto kong magsulat eh, bakit ba? tsaka na ulit ako magsasawa.

o baka dahil umaasa ako. marahil baka naiisip ko na may pag-asa pang may magbabasa nito, may makaririnig, may makararamdam.

parang buhay lang yan eh, nakakasawa, oo.. pero buhay ka pa rin, narito ka pa rin. umaasa ka pa rin. kaya sige lang. go ka lang ng go. tuloy lang. laban ka lng ng laban.

minsan dumating ako sa point na nagsawa akong mabuhay. pero ngayon, tinatanong ko ang sarili ko, nabuhay nga ba ako? buhay nga ba ang kinasawaan ko? napakasaklap kasi ng mundo. mashadong maraming sama ng loob, mashadong maraming disappointments, mashadong maraming kalabuan. mashado ring maraming tanong. minsan tatanungin mo ang sarili mo kung bakit ka nabubuhay sa isang mundong kagaya nito. tatanungin mo kung bakit may mga taong malabo, may mga taong masama, may mga taong insensitive, may mga taong walang kuwenta, may mga taong mashadong mabait. pero kung iisipin kong talaga, ayon sa paningin ko, ganoon sila, ganito sila. pero sa katotohanan ba, sino nga ba talaga ang nagsasabi kung sino ang mabait, kung sino ang masama, kung sino ang ganito.. kung sino ang ganyan.

---------

bakit ba naman kasi kinakailangang mabuhay ka sa isang mundong binibigyang kahulugan ang lahat? hindi ba puwedeng gawin mo nalang ng gawin ang mga bagay bagay nang hindi iniisip kung bakit mo iyon ginagawa? hindi ba puwedeng wala nalang pagsisisi? sige, sabi nila, nasasayo lang naman kung bibigyan mo ng kahulugan o hindi, nasasayo lang rin daw kung magsisisi ka o hindi.. pero, sa palagay ko kasi, hindi lang siya ganon. hindi siya nasasayo lang. hindi siya choice. likas siya sa tao. o baka mali ako?.

---------

napakakomplikado ng mundong ito. ang hirap makipagsapalaran sa buhay lalo pa't alam mong wala talagang kahit anong sigurado. lahat nagbabago, lahat mapanlinlang, lahat mapanloko. sabi nila, maniwala lang daw ako, ok na, mabubuhay ako. pero mahirap maniwala. mahirap paniwalaan ang mga bagay na hindi naman talaga kapanipaniwala.

----------

so ano namang katapusan nitong sinusulat kong ito? sa palagay ko, hindi pa siya matatapos. magsusulat lang muna ako ng magsusulat. hanggang sa hindi natatapos ang mga katanungan ko, magsusulat lang ako. hanggang sa hindi ko matanggap ang katotohan ng mundo, magsusulat lang ako. magsusulat ako, hanggang sa magsawa na ulit ako.

sana.

akalain mong iiyak ako dahil dun. hindi ko naman naisip na ganoon pala yun kasakit. akala mo, kapag umalis ka na, ganon nalang kadali yun, na parang makakalimutan mo nalang. pero hindi pala.

hai.

nakakamiss.

nakalulungkot.

kung puwede lang bumalik. kung puwede lang.

nang bumalik ang nakaraan ko.

naaalala ko pa noon, nung mapanood ko ang lion king, naaalala ko yung sinabi ni timon at pumba kay simba nung naisipan niyang takbuhan ang katotohanan,- "you gotta put your past behind you."..naisip ko, tama lang siguro yun, pero paano kapag binabalik balikan ka ng nakaraan mo, yun bang "history repeats itself..."

napag-isip-isip lamang ako kagabi,sa aking pagiisa sa dorm, sa gitna ng kinasanayan kong katahimikan sa mga nakaraang araw kahit na hindi ako nag-iisa dun. matapos ang pagkain ng sandamakmak na fries at coke float mula sa mcdo na kinahiligan naming kainin ng mga dormmates ko noon, napagtanto ko na marahil ginugulo ako ng nakaraan ko dahil sa simula't simula pa lamang, hindi naman nawala ito.

paano mawawala ang nakaraan kung sa katotohanan, ikaw naman ang nakaraan at kasalukuyan? uuyy dumugo ilong mo noh? haha. hindi mo ba nagets? haha. wala, kinailangan lang siguro na ipamukha sa akin ng ibang tao, ng katahimikan, ng coke float, ng fries, ng pag-iisa, at ng isang txt message para marealize ko na ganon nga talaga yun.

siguro hindi mo maintindihan noh? kasi hindi mo naman alam kung ano ang tinutukoy kong nakaraan at kasalukuyan. ok lang yun. napagisip isip ko rin na walang sense magpaliwanag, lalo na kung ang nakakaintindi lamang sayo eh ang sarili mo. and besides, ako nga ang nakaraan at kasalukuyan, so paano mo maiintindihan, eh AKO nga yun. mahirap din kasi ipaliwanag nalang nang ipaliwanag ang sarili ko. nakakaubos laway din yun noh.

marami akong naisip kagabi, habang nanonood ng "boy-girl thing". ang storya nung palabas, dalawang tao ang parating away nang away. minuminuto, oras-oras, parati nalang silang magkaaway. yung isa sobrang walang pakialam sa sinasabi ng ibang tao sa kanya dahil ang mahalaga sa kanya ay ang sarili niyang mga prinsipyo at ang kanyang kaalaman, yung isa naman, stubborn at alaskador na lalakeng walang ginawa kundi inisin yung babaeng kaaway niya. nakakatawa yung palabas. nagkapalit ng katawan at siyempre buhay ang dalawang magkaaway na ito. kumbaga, nagkaroon sila ng perspective sa buhay ng bawat isa, na nagdulot ng pagkakaintindihan sa kahulihulihan. in fairness, nakatulong din yun noh, isang panandaliang ingay sa gitna ng katahimikan sa apat na sulok ng malaking kuwarto sa dorm namin.

at ang nakuha ko mula sa pelikulang ito: mahalaga ang perspective.

naisip ko,na sa maraming bagay sa buhay natin, kung bakit nagkakaroon ng katahimikan at kaayusan, kinakailangan bukas ang isip mo sa perspective ng bawat isa. kasi akala mo nauunawaan mo na pala ang mga bagay-bagay dahil sa perspective na nakikita mo, tapos gugulatin ka nalang ng katotohanan na mali pala ang pagkakaintindi mo. halimbawa sa pagtanggap, nakikita lamang siya depende kung ano yung perspective mo sa mga bagay-bagay. minsan, akala mo tinatanggap mo ang isang tao o bagay sa buhay mo, tapos magugulat ka nalang, hindi pala yun ang kaso sa paningin ng ibang tao. kala mo tinatanggap mo ang ibang tao ng buong buo, tapos hindi pala iyon ang iniisip ng tinatanggap mo. o isa pang halimbawa, sa pagkakaibigan, akala mo binigay mo na ang lahat, ang sarili mo nang buong buo, tapos magugulat ka nalang, kulang pa pala ang binibigay mo, dahil sa paningin ng ibang tao kulang pa pala. o sa pagintindi, akala mo naiintindihan mo, pero magugulat ka nalang din, hindi rin pala, iba rin ang pagkakaintindi ng iba.

buti nalang napanood ko yung pelikulang yun, kasi kung hindi, hindi ko siguro maiintindihan ang ibig sabihin nito.

naisip ko, hindi sapat na tignan ko ang sarili ko o tignan ko lamang ang ibang tao. kailangan, pareho ko silang tignan. kundi parati nalang magulo. akala ko dati, open minded ako, ngayon narealize ko, na sa tinagal tagal ng panahon, naging close minded din ako.

ngayon din, naisip ko, na kailangan ng konting dagok sa ulo, kahit masakit, para matanggap mo ang mali mo. mahirap humingi ng tawad, pero kung nararapat lamang, PATAWAD.

sa ngayon, gusto kong iwan ang nakaraan ko, at BAGUHIN ANG KASALUKUYAN.

---

sa iyo, sana alam mong hindi ako bumitaw. hindi ko kaya.

good thing?...

still cant think of a decent blogpost.. argghh...

anyway.. some good things about my week.. well, i've fallen in love with my students... (NO NO, not in the perverted sense!!).. they always make the day right.... i didn't imagine my ANI experience to be this fulfilling. well i expected it to be fun, but not this much..whodve thought teaching CHEMISTRY to a bunch of third years would be this perfect(for the lack of a better term..)... thank you 3B for making my summer worthwhile.... (hindi niyo lamang alam kung gaano niyo ako napasasaya sa simpleng paggaya niyo sa CHE! ko... haha... seriously, salamat...)...CHE! ang dramah! :P

well.. can't think of anything else.. i guess the word "some" becomes "the only"... (realization: i'm such a pessimist.... tsk.......)...

hmm...

oh.. i almost forgot, i guess i'm thankful that i'm still alive.....

er... that's a good thing right?....

of vague statements and of whatevers.

life certainly is unfair when it comes to certain things. when you thought you got all things figured out, life just strikes you by surprise. accidents happen, but some people just don't get that. well i don't.

---

i'm surely going to miss some people. thanks for the everything. and sorry. i really am. i guess it wasn't meant to be. it took me (or it took them) a year to figure that out. all that's left to do is to say something...... and stop myself from crying.

---

i remember the song cat and mouse by the red jumpsuit apparatus, hm, if i remember it correctly, some lines go like this:

'Am I supposed to be happy?
With all I ever wanted, it comes with a price.'

well, if i were to look at the whole context of the song, it would be more inclined with love.. but then, with these two lines, it touched a very sensitive aspect of my life... ~ sacrifice... it's sad really. and.. unfair..

---

here i go again with all the vague statements.. it's been hard for me to right a decent blogpost for months now.. everything's been incoherent.maybe there's just too much on my mind. i'll get past this.. that's my goal before this summer ends. to make sense out of my life.(according to our EB meeting yesterday, we have to have a goal and a specific way for us to quantify whether we achieved this goal.) so for quantifying, i guess before this summer ends i need to have at least one coherent and decent enough post. hm maybe i need to focus. or maybe i need to let go of some things, or some poeple. maybe i need to re-evaluate myself.

....

bla bla bla bla bla...

---

i still think life's unfair.. really.

nanggagalaiti.

minsan lamang ako magalit...

.

dahil proud akong maging XIENTIAN!

For Scientians lang siya.

Part I. Formal.

1. Batch?

> 06

2. Ilan ang sections sa batch mo?

> pito

3. Anung curriculum sinusunod niyo?

> hm.. basta yung pinakamahirap. hehehe. :P

Part II. Personal.

1. Sino favorite principal mo? Explain.

> wala!!

2. Eh, subject & teacher? favorite.

> chem with ma'am osorio... i think i'm the only one... hm.. AP with ma'm capinpin, i never thought i could memorize the whole of asia in less than 30 minutes!

3. Alam mo ba lahat ng facilities sa Quesci? Ano pinakagusto mo?

> when you say facilities does that mean yung mga techy stuff?.. well i suppose non-existent sa school yun? but then, kung may bestfriend man akong facility sa school, yun ang photocopier..kung place naman ang pinag-uusapan, canteen! haha. :P

4. Madalas ka ba sa Soccerfield? Ano ginagawa mo dun?

>madalas akong naglalakad sa soccer field at naninipa ng bato..... nagstargazing na rin kami ng bball team dun, at nagbatuhan ng cellphone! haha. naglalaro ng touchball, nagpipicnic... nagdidive sa field at kung ano-ano pa...

5. Ano ang tawag mo sa mga benches malapit sa mathay ii building? para san yun?

>hindi ko alam!!! (grabe ako...)

6. Favorite food sa canteen?

>yung lumpiang togue na sobrang mura at puwede nang ulam!!!! saraaap! :P

7. Ano ang tamang spelling? Cheats? Chits? Cheets? Chitz?

> Chits?!

8. Sinusunod mo ba yung Biodegradable/Non Biodegradable trash bins?

> oo naman!! i love the environment! :P

9. Bumoboto ka ba sa SCB/SSG elections? Sino favorite President mo?

>oo.. si ate nicole.. nung freshie pa kami!

10. Tumatambay ka sa fire exit? Sino madalas kasama mo dun?

>hm.. fourth year ako madalas napatambay dun.. at madalas ko kasama ang tinuturing kong barkada nun --> mga mcdo at videoke buddies...

11. Ano ang mga Lab sa school? Nagamit mo ba lahat?

>Nat Sci (first year ko nagamit), Envi SCi (first year), Research (lab ba yun? third year, fourth year), Speech (fourth year english), Math (mathhhhh forever!), Bio (second year), Chem (third and fourth year), Physics (third and fourth year)

12. Scientian.Com! familiar? ano username mo?

>familiar, pero hindi ako nagsign in.. hindi ako mahilig sa forums eh...

13. eh #quesci? pumupunta ka ba dito?

>yess...!! super adik ako nito... _istar_ ang aking user! ahahah..

14. Friendly ka ba sa ibang batch?

>oo naman ata... hahah :P

15. Anung batch paborito mo? bawal batch mo!

> 03 at 04 !

16. Umaattend ka ba sa night events ng school? anu ano mga na-attenan mo?

>hrmm.. ang tanong, ano ang hindi ko naatendan? yooown!!.

17. Ilang beses ka nagstargazing? Ok ba?

>twice ata.. ok siya, although hindi ako pumupunta para matuto, its more of bonding kasi.

18. May mga club ka ba? Active member?

>MYM, AP club,english club, filipino club,lscience club, lady paladins basketball varsity.

19. Umattend ka ba ng fieldtrip? San kayo nagpunta?

>hm.. basta umatend ako sa lahat ng fieldtrip..

20. Dala mo ba family mo every Family Day?

>oo..

21. GC?

>hindi! ahahah.. (sinungaling ako!!!)

22. Crammer?

> OO!

23. Nagccut ka ba ng class??

>oo.. pero research lang talaga ang nakayanan ng sikmura kong i cut!

24. Alam mo ba ang ibig sbhn ng Model Boy/Girl at A1 Boy/Girl?

>oo.. ang natatandaan ko si kevin cena lng ata ang nabalitaan kong naawardan ng ganun...?!

25. Nagprom ka n.a ba? San kayo nagprom?

>gazebo royale and celebrity.. hindi naman makakalimutan yun!

26. Eh gradball?

>rembrandt.

27. Nakatulog ka na ba sa class?

>maraming beses na!

28. Eating in class?

>haha.. masarap kumain eh!

29. Nagttext habang nagddiscuss yung teacher?

>oo.. kitikitext ako nun.

30. Memorize mo ang school hymn?

>of course!

31. Ano yung tawag sa lower part ng flag pole?

> atomium?

32. Sino ang favorite cook mo?

>si kuyang matangkad!

33. Favorite guard?

> erk..

34. Favorite janitor/janitress?

>hmm...

35. Ok ba sayo na scientists pangalan ng sections?

>ok lang...

36. Ano masasabi mo sa school fair?

>haha.. food trip siya.

37. Favorite event/booth sa school fair?

>cheerdance!

38. Full support ka ba sa school plays? ano favorite mo?

>hmm.. hindi pa ako nahilig sa plays until nag college ako eh.

39. Sino crush mo sa school?

>wala... (asa!)

40. May friends ka ba sa alumni?

>yessss..

41. Nakapaglead ka na ba sa flagcem? Anong pinagawa sayo?

>oo... lahat ata nagawa ko na.

LAST:

Pagaaralin mo ba anak mo sa Quesci?

>oo.. wala na si CAVS eh! hahaha.. :P

stuck.

have you ever been stuck in a certain point in your life where you can't seem to move on and you just linger on the "what if's" and "could've's"?...

i'm stuck in this pool of regrets where i just can't pull myself together and swim myself out of it.

i'm drowning.

this might just kill me.

-

too many chances missed, too many opportunities taken for granted.

i should've not gave in to fear.

look where it got me?

i'm in the wrong place.

NAIINIS TALAGA AKO. GRABE. (tamaan ka sana.)

grabe ka. grabe ka talaga. nagbago ka na. hai. grabe.........................

nakakainis. naiinis talaga ako. hindi na talaga kita kilala.

realization: i don't want to get involved with someone like you.

salamat, lumabas din ang tunay na kulay mo.

you're insensitive, pretentious, vain (in the selfish sense), and absurdly immature.

good thing pinaglalayo na tayo ng panahon.

dahil vain ka naman, sana tignan mong mabuti ang sarili mo sa salamin.

damn how you've changed. but sadly, for the worse.

para kang possessed. hindi kita maintindihan. hindi ko maintindihan ang mga nangyayari sayo.

sana wala nalang akong pakialam. dahil wala naman akong magagawa.

sana matauhan ka.

pagdadasal nalang kita.

grabe talaga.

GRABE!

basura lang pala eh.

i think i just lost two friends...

ay mali..

hindi ko pala sila naging friend...

akala ko lang pala...

hm, baka wala talagang nawala...

pero hindi eh, hindi yun totoo sa kaso ko...

may nawala. may kulang na.

pero bakit ganon? kapag tintignan ko sila mula sa malayo, ang nakikita ko, wala namang nawala sa kanila.

ah baka sa kanila nag-aapply yung hindi friend part...

oh well, ganon naman ata talaga eh, parang basura.

salamat ha.

'di bale, may pupulut din sa akin.

i'm still here.

to those who've been wondering if i'm still alive, well the most obvious answer would be this blog post.

too much has been happening, and I AM JUST TOO DAMN TIRED to share it.

*AAAAAAARRRRRRRRRRRRRGGGGHHHHHHHHHHHH!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

can't wait for this sem to end.

just four more days.

BAGO!!!

guys, sa mga hindi pa nakakaalam...

nagpalit na ako ng cel no., email add, at ym id..

cel.no: 09273454031 (siyempre ang pangit dahil inaannounce ko.. haha.. pero paki delete na ang lumang 09062693017)

email add: cha_623@yahoo.com (dahil nahiya na ako sa kontrobersyal email add ko na madalas namamali ng spelling!)

ym id: cha_623 (pa-add!!! :))

ayan.. salamat! :)

i can't think of a title for this one.

just got a lot of things in my head right now.

---

yey! history play is final done! wooohooo! sir gave his warm applause and approval which hopefully meant an A for our class. congratulations girls, those practices finally paid off! we deserve it! :P

and the end of the history play means i can train again!! wooohhooo!! i really missed judo and my teammates. can't wait to slam those mats and throw people around!

---

said sorry to a friend this morning, but i guess he doesnt care. i don't understand how someone could be so impartial and cold.

said i cared for a friend last night, but i guess it wasn't enough. i'm sorry, i guess i'm not worth your thoughts.

---

just recovered from a highly contagious flu and i've been absent for three days. i missed two long tests and wasn't able to pass two laboratory reports. and to make matters worse,i lost my wallet yesterday. tsk. talk about an unlucky week.

---

mayroon ding umaalis, mayroong naiiwan...
pagtataya... how do you keep the fire burning?

---

just realized that i've been far away from God. felt like we've drifted apart. sad.

---

how random.

no direction.

i've made a lot of choices, and a lot of sacrifices because i want to put direction to my life, at least know what i want to do and what i want to become...


but sadly...



i don't know where i'm going...

point sa buhay ko.

minsan talaga, mayroong point sa buhay mo na kinakailangan mong pumili at magdesisyon tungkol sa mga importanteng bagay.

sa akin siguro, maaari kong sabihing "crucial" ang mga pagkakataong ito sa buhay ko.

eto yung mga panahong inaasahan ko ang mga taong mahahalaga sa akin para tulungan akong makapagdesisyon. yun bang tipong makatutulong silang makapag-isip ako. pero siyempre hindi sila "biased" dun sa tingin nilang dapat kong gawin.

hai. eto siguro yung isa sa mga "point" na iyon sa buhay ko.

masaya ako, dahil nalaman kong may mga tao palang naniniwala sa mga kakayahan ko. pero nakalulungkot din namang isipin na mayroon rin palang hindi naniniwala. mayroon din palang "nagdodoubt".

alam ko, ako lamang ang nakakikilala ng lubos sa sarili ko, at alam ko na ako lamang ang tunay na makapagsasabing kaya ko. sa katotohanan, alam ko talaga. subalit, kapag nalaman mong may hindi naniniwala sa iyo, na may mapapabayaan ka kapag pinili mo ang isa sa isa, parang nakakapanghina ng loob.

nalaman ko rin pala sa "point" na ito sa buhay ko, na minsan kailangan mong pumili sa pagitan ng kung ano yung gusto mo, at kung ano yung tama at higit na nakabubuting gawin. kahit na alam mong gusto mo at mapaninindigan mo ang desisyon mo, kapag naisip mo na taliwas ito sa ikabubuti at walang kasiguraduhan sa hinaharap (riskful, kumbaga),kailangan mong isakiripisyo yung gusto mo. masakit. masakit sobra. masakit talaga (naramdaman mo bang masakit?..). kahit na ba ilang beses mo ng naririnig sa sarili mo na "kaya mo naman! kaya mo!", kapag dumating sa punto na walang kasiguraduhan ang lahat, hindi sapat ang sabihing "kaya mo".

at nalaman ko rin sa "point" na ito ng buhay ko, na kapag nakapagdesisyon ka na, hindi mo na maaari pang bawiin. lalo na kapag kailangan mong "ipasa" yung desisyon mo. lalo na kapag may deadline yung desisyon mo. hindi mo na maaaring bawiin. kung yun na, yun na talaga. hindi na maaaring magbago. sorry ka nalang kung bigla mong naisip na mali pala yung naging desisyon mo. sorry ka nalang kung may biglang magtetext sa iyo na "ah, shit. kaya mo eh.". sorry ka nalang kasi hindi mo na maaaring bawiin yung desisyon mo. hindi na maaari pang baguhin. iiyak ka na lang kasi "narealize" mo na mali pala yung pinili mo. iiyak ka nalang. sa kaso ko, iiyak ng lang ako ng matagal na matagal na panahon.

mali ang naging desisyon ko. sa palagay ko mali. mali talaga. nagpadala kasi ako eh. sana napanindigan ko. sana hindi ako napanghinaan ng loob. sana naniwala ako sa kaya kong gawin. sana naisip ko na baka makabubuti rin iyon kahit "riskful". sana naisip ko rin yung ibang taong naniniwala sa akin. sana naisip ko rin yung sarili ko kahit ngayon lang. sana pinili ko yung gusto ko.

hai. puro nalang naman "sana".

hanggang "sana" nalang.

di bale.

iiyak nalang ako.

someone to listen.

i really need someone to talk to. someone who can help me choose between what i want to do, and what i need to do. to choose between who knows, and who can learn. hai. bakit kasi wala ka dito ngayon (actually nandyan ka naman eh, pero parang wala rin, kasi hindi mo ako marinig. bingi ka kasi! bingi!) . eh di sana things would be a lot easier. :(

ang hirap mamili.

:(

some shout outs.

mom, happy birthday! I love you!

congratulations to all those who got promoted! wear your belts with pride, you all deserve it!! :)

congratulations to the newly elected Gabay Executive Board SY 2008-2009! make us proud! :)

--

erm. i hate physics. curse you T-Maq. wala lang.

lalalalala.

i can't really figure out what i'm suppose to feel now that the year's almost over. it's hard to say whether it's been a better year for me.

525,600 minutes. come to think of it, once more, i was able to come past those number of minutes. wow, that's quite a number.

well, i've been through a lot this year. "been through" doesn't necessarily have to mean the "senti moments/hard times/challenging moments", hm.. it's more of a general thing...

but on more specific terms~

biggest surprise? hrm, i'd be wearing a gi sponsored by the ateneo. i had my doubts. but things came through. very surprising, and fulfilling at the same time. =)

major blow this year? (good or bad): er, the debut i guess. on the up side, i turned 18! i've reached the legal age, there's freedom, boys (ehem ehem!), drinking (er, kahit naman hindi ako 18 eh! hehe.), R-rated films (ehem ehem!), i could go on and on. down side? somehow, it wasn't the debut i pictured it to be. lots of disappointments. but i won't dwell on that. but the more down side is... i'm getting older!! who wants that?!

major loss? my tita passed away just weeks (or a week) before my birthday. up until now still can't believe that i'll never see her again. oh i just remembered, i'll be going to a reunion on january first and i won't see her there. sigh.

major realization(s)? the only constant thing in this life is change... and there is that indescribable joy coming from that four-letter word that starts with an L. ~&heart 8)

i've had my ups and downs this 2007. so, was it a better year for me or not?

hm~

i suppose it's a matter of perspective, that is, depending on what "aspects" you look at.

expectations and new year's resolutions for 2008? hrm, none of those this year. i suppose it'd be better (and fun-ner) with the unexpected-ness of it all.


five hundred twenty-five thousand six hundred minutes! lalalalala....


HAPPY 2008 EVERYONE!!!

isang munting mensahe.

ilang oras na lamang magpapasko na, kung kaya naman, ilang mumunting mensahe sa mga PINAKA-IMPORTANTENG tao sa buhay ko ngayon.


sa pamilya ko:
mahal na mahal ko po kayo. masaya ako na kapiling ko na kayong muli matapos ang matagal na panahong pagkawalay. hindi ako nakakauwi dahil sa dami ng ginagawa at ngayon, kahit dalawang linggo lamang ang inilaan sa akin, susulitin ko ang bawat segundo na kasama ko kayo. =)

sa block m/m1:
masaya ako sa naging pagbabago ng relasyon ko sa bawat isa sa inyo. masasabi kong higit akong naging malapit sa mga tao. nagpapasalamat ako sa isang masayang unang bahagi ng ikalawang semestre. sana higit pa tayong magsama sama. nais ko pang makilala ang bawat isa sa inyo =)

sa AJA family ko:
una muna, nais kong humingi ng tawad sa aking madalang na pagpapakita sa inyo. nataon na ang lunes na araw ng pageensayo ay natapat sa "lab" kung kaya naman isa o dalawang araw lamang sa isang linggo ko kayo nakakapiling. at kung araw naman ng sabado, kadalasang may "immersion" para sa "thelogy". at noong "christmas party sa covered courts", hindi na ako nakadaan dahil sa hindi inaasahang "buhol-buhol na traffic at sa long exam sa theology". ang pagkakataon talaga. sadyang mapaglaro. kung kaya naman patawad. "MISS" ko na kayong lahat. sana sa pagdating ng "2008", makabawi ako sa pagkukulang kong oras sa inyo. salamat, dahil kahit hindi ako gaanong nakikita, hindi naman dumating sa puntong "nawala" ako. maraming maraming salamat para roon. mahal ko kayo. =)

sa mga highschool batchmates ko:
"MISS" ko na kayong lahat. maraming taon na ang lumipas, at ikinalulungkot ko na isiping nagkakalayo na tayo ng mundo. marahil ay may kanya kanya na tayong buhay. sadyang mahirap tanggapin ang mga pangyayari ngunit sana magkaroon tayo ng panahon upang muling magtipon-tipon at magsama-sama. sana hindi pa natin nakalilimutan ang mga dating kasiyahang dulot ng ating pagkakaibigan. mahal ko kayo, at sana hindi pa nawawala ang "tayo" sa buhay ng bawat isa sa atin. =)

sa pamilyang GABAY:
masaya ako dahil nabigyan ninyo ako ng pagkakataon na muli kayong makapiling bilang isang organisasyon, at higit pa, bilang isang pamilya. maraming salamat. dahil sa inyo, mas naintindihan ko ang tunay na kahulugan ng pagtataya. mahal ko ang bawat isa sa inyo, at sana'y magpatuloy pa ang magandang pagsasamahan natin bilang mga Gabayano. =)

sa pamilyang ACheS:
nakatutuwang isipin na nakita ko ang isa sa mga dahilan upang mahalin ko ang kursong tinatahak ko ngayon. Ang ACheS ang nagturo sa aking makita na "there's more to Chemistry that meets the eye". maraming salamat sa pagbibigay sa akin ng pagkakataon na makilala ang bawat isa sa inyo. maraming taon pa ang pagsasamahan natin. mahal ko kayo at maraming maraming salamat. =)


MALIGAYANG PASKO INYONG LAHAT!

iba iba na tayo.

mahirap tanggapin na may kanya kanya na tayong mundo.